[219] Izabela Janiszewska - Amok

"Amok" (Larysa Luboń i Bruno Wilczyński, tom 3) - Izabela Janiszewska

Wydawnictwo Czwarta Strona, 2021 rok

przeczytane: 04/2024

 10/10*

    Larysa Luboń wreszcie przyznaje, że na kimś jej zależy i robi wszystko, aby tej osobie pomóc. Postanawia połączyć to z pracą i napisać artykuł o pewnej rodzinie, do której prowadzą ją wszystkie tropy od nieżyjącego przyjaciela. Bruno tymczasem angażuje się w poszukiwania swojej koleżanki z pracy, Justyny. Tylko on wie, że tak naprawdę atak na dziewczynę jest atakiem na niego, a gra, którą psychopatyczny zabójca prowadzi od wielu lat, zbliża się do kulminacyjnego momentu.

    Ale tu akcja przyspiesza. Pojawia się motyw wyścigu z czasem, ponieważ z jednej strony widzimy poszukiwania Justyny, a z drugiej mamy krótkie sceny z nią w roli głównej i widzimy, że dziewczynie kończy się czas. 

 

    Śledztwo Larysy jest naprawdę intrygujące, i tylko czasami dziewczyna budzi złość, ryzykując aż za bardzo. Wszystkie jej działania zdają się jednak trafiać na drugi plan, bo najważniejsza wydaje się potyczka Brunona i jego nemezis. Po dwóch tomach powolnego odkrywania zamiarów i tajemnic z przeszłości, nadchodzi wreszcie kulminacja ich wzajemnej niechęci i potrzeby wyrównania rachunków. W tym momencie policjant też nieźle zaskakuje, pokazując co potrafi doprowadzony do ostateczności. 

    Zakończenie jest mniej zaskakujące. W sprawie prowadzonej przez Larysę mamy wielkie odkrycie i wyjawienie sekretów. W sprawie Bruna już tylko jedna tajemnica pozostaje do odkrycia. Mimo to końcówka wgniata w fotel i przez moment trudno było mi uwierzyć, że to tak się kończy. Zdecydowanie nie ma tu nic oklepanego. 

    Amok idealnie kończy skomplikowaną grę pomiędzy Brunonem a Jackiem, ale też doprowadza do pewnego końca to co działo się pomiędzy mężczyzną a Larysą. To była wybitna seria i cieszę się, że mogłam od razu przeczytać wszystkiego trzy tomy. Gorąco polecam.

[218] Izabela Janiszewska - Histeria

"Histeria" (Larysa Luboń i Bruno Wilczyński, tom 2) - Izabela Janiszewska

Wydawnictwo Czwarta Strona, 2020 rok

przeczytane: 04/2024

 9/10*

    Histeria to kontynuacja Wrzasku, i koniecznie w takiej kolejności trzeba te książki czytać, ponieważ w tomie drugim od razu wchodzimy w ciąg dalszy sprawy toczącej się poprzednio - sprawy niezamkniętej, tajemnicy, na której punkcie obsesji dostaje Bruno Wilczyński. 

    Informacje, które mężczyzna zdobył, są niewystarczające, by pozwoliły mu wyjawić prawdę. A więc on wie, ale musi dusić to wszystko w sobie, godzić się na dziwną grę i grać w nią w nadziei, że w końcu doprowadzi sprawę sprzed wielu lat do końca.

    Tymczasem na komendzie toczy się kolejne śledztwo, i znów czytelnik widzi powiązania pomiędzy nim a tematem, którym zajmuje się dziennikarka Larysa Luboń. Przyznam szczerze, że ta zbrodnia była dla mnie nawet ciekawsza niż ta z pierwszego tomu. Nie była aż tak oczywista i zakończenie było naprawdę zaskakujące. Pojawiły się wcześniej jakieś wskazówki, ale mnie nie udało się połączyć kropek. 

    W Histerii plączą się wątki brutalnego morderstwa młodej kobiety, sprawa tajemniczego prześladowcy w masce, osobista tragedia dawnego współpracownika Larysy, oraz rozwijający się związek Brunona i Larysy. Tej dwójce coraz lepiej się ze sobą współpracuje i mimo że każde z nich ma problem z zaufaniem komukolwiek i zazwyczaj woli pracować w pojedynkę, tym razem zaczynają dostrzegać jak wielkim wsparciem dla siebie nawzajem mogą być. Bardzo podobał mi się rozwój tej relacji. Nic tu nie jest oczywiste i przesądzone i absolutnie to co się dzieje między nimi nie jest na pierwszym planie - to wciąż kryminał.

Rewelacyjna kontynuacja pierwszego tomu z naprawdę ciekawą zagadką kryminalną - taki motyw raczej nie pojawia się w kryminałach - oraz coraz bardziej skomplikowaną drugą sprawą w tle, która ciągle się rozwija ale jednak czeka na tom trzeci, aby doprowadzić nas do końca. Zdecydowanie polecam.

[217] Izabela Janiszewska - Wrzask

 

"Wrzask" (Larysa Luboń i Bruno Wilczyński, tom 1) - Izabela Janiszewska

Wydawnictwo Czwarta Strona, 2020 rok

przeczytane: 04/2024

 9/10*

    Młoda studentka popełnia samobójstwo i tylko jeden policjant nie potrafi w to uwierzyć. Za bardzo przypomina mu to samobójstwo jego matki. Samobójstwo, które wcale samobójstwem nie było. W tym samym czasie dziennikarka Larysa Luboń zastawia pułapkę na brutalnego sponsora lubującego się w okrutnym i poniżającym traktowaniu młodych, samotnych dziewczyn. Do tej pory to ona zawsze była tą sprytną, w końcu jednak coś idzie nie tak i z łowcy Larysa staje się ofiarą.

    Przez pewien czas dwie sprawy toczą się odrębnie, kiedy jednak Wilczyński i Luboń wreszcie łączą siły, zaczyna się prawdziwa akcja. Jest groźnie, tajemniczo i arcyciekawie. Czytelnik od początku widzi związek między jedną i drugą sprawę i tylko czeka na szczegóły i gładkie powiązanie wydarzeń. Ale nie jest tak łatwo.

    Fabuła jest skomplikowana do tego stopnia, że nawet zakończenie nie wyjaśnia wszystkiego. Wrzask ma nie tylko drugie, ale trzecie i nawet czwarte dno. Izabela Janiszewska serwuje nam jedno zaskoczenie za drugim. Tempo jest idealnie wyważone. Nie ma zastoju, a jednak akcja pędzi na tyle wolno, że spokojnie możemy sobie sami wszystko przeanalizować i dojść do własnych wniosków. 

    Czyta się rewelacyjnie i zanim się obejrzałam, już dotarłam do końca. Zakończenie nie wyjaśnia wszystkiego i nie domyka wszystkich wątków, więc dobrze od razu zabrać się za drugi tom. Serdecznie polecam.